واژهی «تروما» به یونانی یعنی «زخم». متوجه باشیم یا نباشیم، این زخمخوردگی ما شکل برخورد با آن است که نشان میدهد رفتارمان باید چه باشد. باعث شکل یافتن عادتهای اجتماعی است و طرز فکر ما را دربارهی جهان معین میکند. این تروما تعیینکنندهی دو چیز است: آیا میتوانیم یا نمیتوانیم به مهمترین چیزهای زندگیمان عقلانی فکر کنیم؟ آیا تواناییاش را داریم؟ برای بسیاری از ما، چنین وضعیتی در نزدیکترین شراکتها دخالت میکند و باعث انواع و اقسام موذیگریهای رابطهای میشود.
