«بیشتر موش‌کورهای پیری که می‌شناسم آرزو می‌کنند کاش کمتر به ترس‌هاشون گوش می‌کردن و بیشتر به رؤیاهاشون توجه می‌کردند.»

چقدر زندگی‌تان را برای یادگیری، آرامش، استقلال و رهایی مرزبندی کرده‌اید؟ قرار نیست مرزها به دیگران بگویند می‌توانند یا نمی‌توانند چه‌کارهایی بکنند. این روشی کنترلگرانه است. مرزها به این منظور ساخته شده‌اند که کمکتان کنند بدانید در مقابل رفتار یا کارهای دیگران باید چه واکنشی داشته باشید. در تمرین مرزبندی، متوجه می‌شوید چگونه رفتار دیگران در شما تأثیر می‌گذارد، چطور می‌توانید حدوحدود خودتان را در مقابل آن رفتار ابراز کنید و سپس تصمیم بگیرید برای اجرای آن حدوحدود چه‌کار کنید. بنابراین نمی‌توانید به دایی جو بگویید سیگار را ترک کند؛ زیرا این کار کنترلگری است، اما می‌توانید کاری کنید که متوجه شود از بوی سیگار بدتان می‌آید و وقتی سیگار می‌کشد سرفه‌تان می‌گیرد. به دایی جو بگویید: «تو خونه‌ی ما، سیگارکشیدن ممنوعه» و اگر به این حدوحدود احترام نگذاشت، دیگر به خانه‌تان دعوتش نکنید. شما این مرز را به‌خاطر شرمسارکردن دایی جو، تغییر سبک زندگی یا سلامتی‌اش نمی‌گذارید، بلکه مرز شما برای محافظت از خودتان است.