فقط بابت این‌که یکی مُرده از دوس داشتنش دس نمی‌کشیم که. مخصوصاً وقتی از همهٔ اونایی که زنده‌ن هزار بار بهتره.

روشی آسان برای شناختن یک شهر، پی بردن به نحوه‌ی کار کردن، دوست داشتن و مردن مردمانش است. در شهر کوچک ما، نمی‌دانم به خاطر آب و هوایش است یا چیزی دیگر که همه‌ی این چیزها با شتابزدگی و پریشان‌خیالی صورت می‌گیرد، یعنی آدم در آن ملول می‌شود و می‌کوشد به همه‌چیز عادت کند. همشهری‌هایمان زیاد کار می‌کنند، ولی فقط برای ثروتمند شدن. همه‌ی علاقه‌شان متوجه دادوستد است و به‌اصطلاح خودشان دنبال کار و کاسبی هستند. طبعاً به شادی‌های ساده هم علاقه‌مندند، سینما و آبتنی در دریا را دوست دارند. اما خیلی عاقلانه این تفریح‌ها را می‌گذارند برای شنبه‌شب و روز یکشنبه، در بقیه‌ی روزهای هفته می‌کوشند پول زیادی به دست بیاورند.